Wildwatervaren bij Dutch Water Dreams

5 november, 9 uur, nadat we de boten opgeladen hadden en de peddels ingeladen konden we vertrekken naar DWD. Om 9.45 uur kwamen we aan in Zoetermeer. Toen de boten van de auto’s af waren liepen we met boot en al de ingang in, eenmaal binnen werd er gezegd dat je buitenom moest via de achterdeur. Bij de balie moest je eerst nog tekenen dat zij niet aansprakelijk zijn als er iets gebeurd.
Even later kregen we uitleg van 2 instructeurs, één voor Freestyle en één voor het wildwatervaren, de instructeur voor wildwater kenden we van Outdoor Valley. Tijdens de uitleg kwam de Chinese selectie van het slalom even voor de training Flowboarden, op een soort bodybord.
En dan was het zover, we mochten de boten in en de baan op. Eerst werd de baan nog ‘even’ stilgelegd zodat de vorige groep weg ging. Het duurt 8 min. Voordat de baan helemaal vol of helemaal leeg is, dus we hadden nog even tijd om het traverseren te oefenen.
Ik had nog nooit op wild water gevaren, dus alles was helemaal nieuw voor mij en een paar anderen.
Na een poosje werd de eerste pomp weer aangezeten daarna geleidelijk de andere twee erbij. We konden nu eindelijk voor de eerste keer de baan proberen. Je zag de gezichten betrekken bij het beginbassin, als je die 3 pompen 17 kubieke liter water p/sec. ziet verplaatsen. Het moeilijkste was om door die harde stroming heen te traverseren.

Je moeste samen met je ‘buddy’ de baan af maar voordat ik getraverseerd had was mijn buddy allang beneden, de vraag was; in zijn boot of zwemmend. Ik had de eerste keer verwacht dat ik zonder spullen, zwemmend de baan af zou komen. Het viel mee. Ik kwam met een ‘duikboot’ beneden. Volgens mij lag er iets van 12 cm. water in de poloboot.
Door de lage achterkant van de boot moest je zorgen dat het water onder je boot door ging en niet over de achterkant want dan ging je om. Toen ik om ging liet ik mijn peddel los, zoals ik gewend ben bij kanopolo, eskimoteren lukt dan niet in de stroming zonder peddel.
Doordat de baan nog de Olympische ‘stand’ had van het slalommen gingen veel mensen om en moesten zwemmen. En… als één iemand al gelijk zwemmend beneden komt wisten de mensen van Dutch Water Dreams al dat de hele groep naar beneden zouden komen zonder boot, en ja hoor!
De baan werd weer stil gelegd en ze vroegen of we mee wilden helpen met het verzetten van de pionnen zodat de stroming anders zou worden en de baan wat makkelijker. De walsen werden eruit gehaald omdat je erin bleef plakken en om ging. De baan ging weer aan en we konden weer varen. Bij het laatste stuk van de baan draaide ik en ging achteruit door de laatste golven.